Nauwelijks nog daklozen in grote steden’, meldde de site van de Volkskrant op 18 juni naar aanleiding van een onderzoek van het Trimbos Instituut. Maar dat betekent niet dat het daklozenprobleem is opgelost. Integendeel, voor veel daklozen verergert de situatie.

....De dak- en thuislozen in de (middel)grote steden, de zogenaamde centrumgemeenten, worden sinds de introductie van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) en als vervolg daarop het Stedelijk Kompas (het beleidsplan voor de dak- en thuislozen) steeds beter geregistreerd en gevolgd door de lokale overheid. Dak- en thuislozen van buiten de regio maken daarom geen kans meer om een postadres danwel een bijstandsuitkering te ontvangen. Daartoe zijn allerlei controle-instrumenten ingezet, zoals de centrale toegang. Iedere centrumgemeente in Nederland zet inmiddels soortgelijke instrumenten in. De nieuwe aanpak van dak- en thuislozen beoogt de groep zo stabiel mogelijk te Daklozen van buiten de eigen gemeente krijgen geen onderdak en geen uitkering houden, ze allemaal een passend traject aan te bieden en sterk verbeterde voorzieningen te realiseren en te exploiteren voor de ‘eigen’ populatie.

Lees hier het hele het artikel van Albert-Jan Kruiter, auteur van Mild Despotisme in Nederland en Eelke Blokker, voormalig directeur van
een daklozenopvang en adviseur bij advies- en managementbureau BMC in Amersfoort.

Volkskrant van 22 juni 2010.